ტარიელ ხარხელაური — ლექსები, პოემები
პოეტი
1
-დადექი, მიწავ! – ..
2
-ოჰოო ..
3
– ყველაზე კარგი რა არი? – ..
4
აი ესა ვარ,რაცა ვარ ..
5
ამ დალეწილ ალვის ხეთა რიგებს ..
6
ამაღამ ..
7
ამგვარ ამინდშიც,ამგვარ ამინდშიც ..
8
ან რაღა უნდა მოგიყვე ..
9
არ ვიცი ..
10
არ მიკვირს გაუგნურება ..
11
არ ყოფილიყო მარტოობა– თავად შევქმნიდი ..
12
არავინა ხარ ..
13
არც არაფერი მახარებს ..
14
ასე…იცინე,იხარხარე, თეთრო ..
15
აღარ მინდიხარ აღარც შენ ..
16
აღელდა ..
17
ახლა რომელი ზიდავს სხვის ცოდვებს ..
18
აჰა, დავსრულდი ..
19
ბექას...
20
ბილიკნი მიდი – მოდიან ..
21
ბინდია ..
22
გადავიღამე ეს დღე უავდროდ ..
23
გავურბი წერას – არც ფიქრი მინდა ..
24
გათენდი, თუ გათენდები ..
25
გაიცრიცება საღამოს ბინდი ..
26
გამწირე ..
27
გაჩნდა სურვილი, წვიმაში ვიდგე ..
28
გეყოფა ..
29
გზას ვერ ამიქცევთ ვერსაით ..
30
გიხმობ ..
31
გუშინ რომ შაშვი ..
32
და თუ ვერ შევძელ ..
33
და მაინც იყო სამყარო მკაცრი ..
34
და როგორც ირემმა, სიმწვანე მოვიმშიე ..
35
დავეწაფე ..
36
დაზამთრდა ..
37
დამიბრუნებდნენ მაინც ..
38
დაუყვავილიათ თეთრ გვირილებს ..
39
დახურეთ ზეცა ..
40
დღეს ეს დღე უნდა ვიჯავრო ..
41
ეს პატარა ტყე ..
42
ვაიმე, ჩემო ტკივილო, – ..
43
ვამთავრებ ლოცვას – ..
44
ვდებ ტელეფონის ყურმილს ..
45
ვერ აგაცილე დაღლა ..
46
ვერ ავიწიე შენს ზურგზე ზემოთ ..
47
ვერა რა გარგე ტირილით ..
48
ვერკვლის ციხე ..
49
ვერკვლის ციხე ვარ მგლისფერი ..
50
ვიგლოვე,ჯანღით კალთები ..
51
ვიდრემდის ქარები მლოკავენ ..
52
ვიცი, უფალო,იყო შეცდომა ..
53
ვმაღლდები ..
54
ვწყევლი წვიმიან ამინდებს ..
55
თანდათან ლღვება მზე დანისლული ..
56
თვალნი უსივრცეოდ დამიმშიეთ ..
57
თუ ყოფნა მილხინს ..
58
თქვენ ჩემ გიკვირთ, რომ ვტირი ..
59
ითოვლოს ..
60
იქნებ დაეტყო ლექსებს სიბერე ..
61
კაცნი საფიხვნოდ ვგროვდებით ..
62
კვლავ დაირხევა წარსულის ხე ..
63
ლანდების დარბაზი
64
მაგ შენ სიტურფეს ..
65
მამაკაცებში გადასახლდა დედათა სული ..
66
მამაჩემო - თოვლის ფერო ..
67
მამაჩემო, თოვლისფერო ..
68
მაშ ..
69
მაშ,დავიჯერო,არ გიჭირს ბიჭო? ..
70
მგლის ლეკვი შეუჩვევია ..
71
მე აგარიდე ფეხი, გვირილავ ..
72
მე არ მეწადა, შენ რომ სთქვი ..
73
მე აჩრდილი ვარ ..
74
მე ვხედავ ..
75
მე მიკვირს კაცის – ..
76
მე შევცვალე მთვარე წუხელ ..
77
მე შევძლებ ..
78
მეძახი?! ..
79
მზე ერთნაირად ანათებს ჩემთვის და შენთვის ..
80
მზე ვერ ჩამოვხსენ,ცა ვერ შევძარ ..
81
მთებზე აენთო,აბრწყინდა ..
82
მთებს ავეყუდე ..
83
მთვარე რო უღრუბლო ცაზე – ..
84
მინდვრის ფსალმუნები ..
85
მინდორს გავცდი ..
86
მის უწმინდესობას საქართველოს პატრიარქს ილია მეორეს ..
87
მიწაა ჩემი ქაღალდი ..
88
მკაცრი იერი ..
89
მოვსულვარ ..
90
მოვწყდი სამყაროს ..
91
მომესურვე ..
92
მსურს და მინდა გიყურო – ..
93
მქუხარე სიმღერა უხდება ..
94
მწუხრზე მთვარის მოდგა ჩრდილი ..
95
ნისლებს მთის წვერზე ვალაგებ ..
96
ნუ დამიტირებ ,პირიმზევ ..
97
ნუ მიმზერ ასე,მზერით მზაკვრულით ..
98
პირიმზეო ..
99
რაღას უყურებთ, დაჰკალით ..
100
რბილი მყარს შემოვაწყვიტე ..
101
როგორ გირჩიო
102
როგორც გინდა, შენ შენს უფალს ავედრე ..
103
როგორც ეტყობა – გაზაფხულს ..
104
როცა მთვარის შუქზე მამულს ვეახლები ..
105
სადაც შენ სუნთქავ, იქ მოსვლა მიმძიმს – ..
106
საიდან მოვედ, ვინა ვარ ..
107
საფენი ჰქონდა გაფენილი ბებიას, – ..
108
საფლავებს მთვარე დაჰყურებს ..
109
საფლავთა ზემოთ ვტრიალებ ..
110
სისინებს გველი ..
111
სულ დაბლა-დაბლა მოდიხართ ..
112
სხვა არფერი,მუხაო ..
113
სხვა რავ თქვა – გონი ვერ ჰგონობს ..
114
ფეხით გათელილ ყაყაჩოს სტირი ..
115
ფიქრი ვარ ..
116
ქარში ქანაობს ქარი ..
117
ღია მკერდზე თვალს ვასვენებ ..
118
შემოხველ,სუნი შემოგყვა მიწის ..
119
შენ შემოგევლე – ..
120
შენ შემოგევლე, რა მინდა გთხოვო – ..
121
შენ ჩემო დიდო ტკივილო ..
122
შეწყდა ჩოჩქოლი ..
123
შინა ზის ხარხელაური ..
124
ჩაქრნენ ვარსკვლავნი ..
125
ჩემი სოფლის ცა,ზაფხული ..
126
ჩემს მეუღლეს და ყოველ ქართვლის დედას, რომელთათვის – “სამშობლო როგორც უფალი, ერთია ქვეყანაზედა”
127
ცა მეტისმეტად სუფთაა ..
128
ცაზე ვარსკვლავი შეთხელდა შვილო ..
129
ცას მომწყდარ ვარსკვლავივითა ..
130
ცოტა მაკლია შეშლას ..
131
ცოტა მაქვს, ცოტას ვჯერდები ..
132
წყალი ..
133
წყაროს პირს ქანაობს იელი ..
134
წყლულო, სულ დამრჩე წყლულადა ..
135
ჭაღარა მარტო მე? ..
136
ხედავ? ..
137
ჯიხვი ვარ და ..