სალომე ბზარაშვილი — ლექსები, პოემები
1
" დარაბებს მიღმა გაზაფხულია"
2
(ასეც ხდება ხოლმე, გაიღვიძებ და ..)
3
(ბინდდება, მე კი ახლა ვიღვიძებ ..)
4
(გევედრებით ..)
5
(გრძნობ? პოეზია ჰგავს სიმარტოვეს ..)
6
(გრძნობ? პოეზია ჰგავს სიმარტოვეს ..)
7
(ეჰ საქართველო_ დროსაც ჰკვეთდა ხმები ..)
8
(ვიყინები, სხივებს ვხედავ და ვერ ..)
9
(ზღვას მოვიხვევ მხრებზე, რომ სიმშვიდემ ..)
10
(მე მივდივარ მეგობარო, სადღაც შორით ..)
11
(მე წავალ შორით მელიან ისევ ..)
12
(მე ხმები მესმის, რომლებიც დუმან ..)
13
(მოგონებებს მოვიხმობ ილუზიის სცენიდან ..)
14
(ოხ, ეს თითები დღეს ქარივით ამღვრეულია ..)
15
(სად მოგველიან ია-ვარდებით ..)
16
(სიბნელესთან დიალოგი ავიჩემე ..)
17
(ქარის და ღამის შიშინით ლოცვა ..)
18
(ქარს ჩახუტება სწყურია ღმერთო ..)
19
(ღამე გავტეხე და ჩემ სულში სიბნელე ..)
20
(შენ იმდენად ახლოს ხარ, ღმერთებიც ..)
21
(ძლიერ მინდა მჯეროდეს, რომ ლაჟვარდად ..)
22
არეული ნაბიჯები
23
ატმის ბაგეზე ირეკლება მარტის სიფიცხე
24
ბინდდება მე კი...
25
გამოდით გარეთ...
26
გაორება
27
გესმის ქარის კივილი? ჩემი სული მოიცვა,
28
დროა ჰელადოს
29
ვეპოტინები მე შენ თვალებს, როგორც კელაპტრებს
30
ვერ გრძნობ?! ჩემ მზეს მოეკიდა ობი
31
ზღვას მოვიხვევ მხრებზე, რომ სიმშვიდემ დამთმო,
32
ის საქართველო სად არის? ძილისპირულით, რომ მითხრობდნენ,
33
იცი, შენ ბაგეს ამჩნევია ზეცის სილურჯე
34
მატარებელი
35
მე არ ვარ ღმერთი
36
მე დაგინახე ლაჟვარდებს შორის...
37
მე ქართველი ვარ, მე ლაზი ვარ, კოლხეთის შვილი
38
მე შენი სული ვიყიდე
39
მე შენს სარკმელთან იმ ღამეს მომკლეს ...
40
მენატრები
41
მენატრები, როგორც მელნის მხურვალება,
42
მთელი არსებით...
43
მთვარის სინათლეს ლექსების ქმნიან.
44
მშვიდი ცურვა მღვრიე წყალში...
45
ნისლში ჩაკარგულო საქართველო
46
ნოემბრის'ეული
47
პოეზია
48
პოეზია
49
პოეზია და შენ ერთი მკლავთ
50
პოეზია და შენ ერთი მკლავთ.
51
პოეტი ბედს ცდის
52
პოეტის ძილისპირული
53
როდემდე დამალავ გაცრეცილ იალქნებს,
54
როცა სიტყვები ვერ გვიშველიან...
55
როცა შენს ხმაურს ვერავინ იგებს,
56
როცა შენს ხმაურს ვერავინ იგებს,
57
სად მოგველიან...
58
სანამ დროა..
59
სასთუმალზე დალაქული სული
60
სიბნელესთან დიალოგი
61
სიგიჟე ნიჭია
62
სიმთვრალე უალკოჰოლოდ
63
სისხლიანი მთვარეა
64
სულში შემოდგომა აშრიალდა,
65
ფერისცვალებამდე
66
ქალი
67
ქარმა სარკმელს მოაგლიჯა ფარდა...
68
ღამეს სიმუნჯეს ნურვინ დასწამებთ,
69
შენ თუ ჩემ სულში ღამეს გაათევ...
70
შენ ფიქრზე იწვა ყინვის ქალღმერთი
71
შენს სულში საკურას სურნელმა დამათრო,
72
ჩემთან მოხვედი და მხეცის სურნელება გამიქარწყლე,
73
ძვირფასო
74
ხან თოლია ვარ, ხან ალბატროსი...
75
ხედავ იმ ხიდს საბრჯენები მონგრევია
76
ხელები
77
ხმები დაიძრა მეგობარო, ბარაბა ტირის,
78
ხმები დაიძრა მეგობარო, ბარაბა ტირის...