მარინა ცვეტაევა - სამოთხეში

მარინა ცვეტაევა

სამოთხეში

მე მოგონებისა მხრებზე დამწოლია სიმძიმე.
გნახავ სამოთხეში და ვალს გაგისტუმრებ მიწიერს.
ძველს ნათქვამს იქაც არ გადავთქვამ, რომ გნახავ, ვიცი მე
ვიფიქრებ, სიტყვებმა მიწიეს.

სადაც ანგელოზნი გუნდ-გუნდად დაფრენენ მშვიდები,
სადაც ჟღერს არფები, შროშანნი და ბავშვთა გუნდები,
სადაც სიმშვიდეა, მე შფოთვას არ შევუშინდები,
მაგ მზერას მე დავუბრუნდები.

სამოთხის ხილვანი დაცინვით გამიცილებია.
უმანკო-შეუვალ ქალწულთა შორის სათაკილოს.
მამღერებს უცხოს და მუდამ მიწიერად ვნებიანს,
მიწიერებისა მე კილო.

მე მოგონებისა მხრებზე დამწოლია სიმძიმე.
დადგება წამი და - ცრემლები ვერ დამემალება.
არც აქ და არცა იქ - მე შენთან შეხვედრას ვიცილებ…
და არც სამოთხეში შეხვედრით არ გვინდა წვალება.
1909
(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)


Марина Цветаева
В раю

Воспоминанье слишком давит плечи,
Я о земном заплачу и в раю,
Я старых слов при нашей новой встрече
Не утаю.

Где сонмы ангелов летают стройно,
Где арфы, лилии и детский хор,
Где всё покой, я буду беспокойно
Ловить твой взор.

Виденья райские с усмешкой провожая,
Одна в кругу невинно-строгих дев,
Я буду петь, земная и чужая,
Земной напев!

Воспоминанье слишком давит плечи,
Настанет миг, — я слез не утаю…
Ни здесь, ни там, — нигде не надо встречи,
И не для встреч проснемся мы в раю!

1909 г.