დედი, უთხარ პიკოს...

დედი, უთხარ პიკოს,
რომ ჭკვიანად იყოს;
ჩემი ქვიშის სახლი,
აღარ დამინგრიოს!

პიკოს სულ არ ადარდებს,
რას ვაკეთებ, რას ვშვრები;
კიდევ, თუ გამაბრაზებს,
აღარ ვეთამაშები!

რას ყეფ, პიკო, რა გინდა?
შენთვის აღარ მცალია;
სახლს ვაშენებ, ხომ ხედავ,
გავითხუპნე ძალიან.

შენც ქვიშით გაისვრები,
ბეწვი გაგიშავდება;
მერე ის, რომ ორივეს
დედა გაგვიჯავრდება!