მზე თითქოს გულში იხუტებს ნაძვნარს

.***
მზე თითქოს გულში იხუტებს სოფელს,
მიწის სურნელი ზეცამდე წვდება.
ალუჩას ფერად ფოთლებზე წვეთი
დიდხანს კამკამებს და უცებ წყდება.
რძისფერი ორთქლი ახურავს ნაძვნარს,
ღიღინით დადის ყანაში მამა.
ამაღლებულა კარათი ცამდე;
მზე ხატავს თბილი
ფერების გამას...
და წარსულიდან თამარის ხიდქვეშ
მოქარავნეებს ირეკლავს წყალი.
მზისგულიანი გვირილა ჭალას
ამშვენებს ,
როგორც კალმახებს ხალი.
მზე თითქოს გულში იხუტებს სოფელს,
მიწის სურნელი ზეცამდე წვდება,
და სოფლის ბოლოს მრავლისმნახველი
სამი მდინარე ერთმანეთს ხვდება.