არაპატრიოტული

ზეცა უფრო ახლო ჩანს
ჩვენი აივნებიდან,
უფრო მეტად კრიალა
და უფრო-რე ფაქიზი
სანამ ჩემი დამბაჩა
ისევ დაჟანგებულა
სათქმელს ვიტყვი
და ლექსით
ტყვიას შუბლში დავიხლი ,
რომ სამშობლოს ყიდიან ,
როგორც იას-კონებად ,
თან ლამაზად კაზმავენ
მყიდველს რომ მოაწონონ
ჩვენ კი ვიღაც ურჯულოთ
გადვიქეცით მონებად
აღარც აზრი შემოგვრჩა
საღად ავწონ -დავწონოთ
ჩვენი სვე და ყისმათი
ბეწვის ხიდზე კიდია ,
ძალა აღარ მიმყვება
ბედს რომ შემოვუბღვირო .
ღმერთო ,მე პოეტობა
სულ ფეხებზე მკიდია ,
მსურს მტერს ლექსად მუშტები
სულ ცხვირ-პირში ვუღერო .
ზეცა უფრო ახლოა
ჩვენი აივნებიდან
და ყოველი ცისმარი
შეღამებით იწყება .
დროა გამოღვიძების
სანამ საქართველოა ,
ძმათა სისხლით სანამდის
სამშობლო მოირწყვება ...

მარუსა