შეშლილა ქალაქი

ისევ ,შეშლილია ქალაქი, და

ისევ ,ყმუის მთვარე ,ღამის მოტრფიალე

სადღაც ტოტებშუა გაჩხერილა

ისევ ალიონი.

დროსაც აღარ
შვენის ქარაგმები ,

დედამიწასავით
მოტრიალეს

ეგეც დაწყევლილი გაჩენილა

ვით ბიოლი
.

ზოგჯერ პროფილი და ანპასებიც

საზიზღრად იყურება

მათხოვრულ სულიდან

თითქოს სულ ეხლახანს გაძარცვეს,

ტყუის და თვალებში გიყურებს ,

გატაცებით,

ვიღაცა ,უბრალოდ გადადის ჭკუიდან

ვიღაცა ,ძაღლივით ,ღამეში ყმუის და

ვუსმენთ აღტაცებით.

როგორ ვერ მოერგო ,

ნაბიჯს და დროებას ,

და დარჩა უნიღბოდ
პროფილი ,

ეხლა კი უნდა რომ ღამესთან მოეშვას .

უწოდოს თავისთავს ყოფილი.

შეშლილი ქალაქი ,

მოსჩანს სარკმელიდან

ქუჩაში უაზროდ დაყრილი მზერები

,წერ ისე ,უბრალოდ არაფერს ელი და

ისევე უაზრო
სტრიქონს ეფერები,

და ცდილობ მიწიდან ზეცაში გაფრენას ,

რთულია ქაოსში ,რომ იყო დილამდე

თენდება , კაბადონს ,ცა ღრუბელს
გაფენს და

შორიდან მუსიკა
გაღვიძებს ვივალდის .

ცა კვლავაც ლურჯია ,უწინ რომ დახატე

და უფლის სამკვიდრო
დასულა მზერამდი ,

დანებდი ნისლიან
. სულს ფარდა ახადე

რომ ჩემი სამყარო გაჩუქო ფერადი .

შეშლილა ქალაქი
ჯაფარა ,,,,,,,,,,,,,,,,ბელაჩკა