დედი, უთხარ პიკოსა...

დედი, უთხარ პიკოსა,
რომ ჭკვიანად იყოსა;
ჩემი ქვიშის სასახლე,
აღარ დამინგრიოსა!

პიკოს სულ არ აწუხებს,
რას ვაკეთებ, რას ვშვრები;
კიდევ თუ გამაბრაზებს,
აღარ ვეთამაშები!

რას ყეფ, პიკო, რა გინდა?
შენთვის ჯერ არ მცალიან;
სახლს ვაშენებ, ხომ ხედავ?
გავითხუპნე ძალიან.

შენც ქვიშით გაისვრები,
ბეწვი გაგიშავდება;
მერე ის, რომ ორივეს
დედა გაგვიჯავრდება!