დღეს

უკანასკნელი ლექსი შენზე...


ყველა სიზმარში მეორდები.
ვინ დაიჯერებს?!.
ასე იყო მშობლიური ქალაქის შემდეგ,
ჭაობმა რომ დამისაკუთრა
და მაქციების ნაკბენივით
დამაჩნდა მიწა.
დღეს -
ავადმყოფი მარიონეტი,
გამოკიდული
წარსულსა და მომავალს შორის -
ვხვდები რას ნიშნავს:
”თვალს გავახელ,
ზედ წამწამზე მიზიხარ!..”
ვინ დაიჯერებს?!.
მიყვარხარ და
კვლავინდებურად
მზის ბაჭიებს და
წვიმებს დავდევ
ტროტუარებზე.