თარის დაკვრაზედ

<em>კნეინა ანნა ზურაბის
ასულს მაყაშვილისას</em>

შენ აღძარი ძველი სევდა,
გულმან იწყო კვალად ძგერა,
დაჰკარ, ქალო, დაჰკარ თარსა!
გამაგონე სიმთა ჟღერა.
ნუ თუ უშენოთ ვარგოდეს,
ეგ ფუტურო თუთის თარი?
ნუ თუ სენი არ განკურნოს —
მსმენელს, ვინც კი ავათ არის?
არ აღუძრას გულსა ღიმი,
არ განფანტოს ოხვრის ზარი,
თუ კი ამის მომქმედია, —
წარმავალი რაღათ არის.