მაისის სევდა

თიბვაა, ცელი იქნევა,
ბალახი წვება ბალახზე,
მერე ბულულიც იდგმება,
ზედ, სერის მწვანე გავაზე.

რაც კი ბოსტანში ირგვება,
თქვეს, _ ხვავით კალათს გაავსებს,
რატომღაც გულს ვეკითხები, -
მეც ვნახავ ამ სილამაზეს?