“ვინ გამახარებს”

- ვინ გამახარებს – იტყოდა დედა,
გაშლიდა მკლავებს…
მიწას ვწყდებოდი...
და როგორც მერცხლის ბუდეს მ
ე
რ
ც
ხ
ა
ლ
ი
დედას კისერზე ვეკიდებოდი.
ვინ გამახარებს – იკითხავს მიწა,
გაშლის ბელტებს და იმას მსგავსებით,
ვით ერთ დროს დედას, ამჯერად მიწას
ჩემივ ნიჟარით მივეტმასნები...

ვინ გამახარებს იკითხავს ზეცა.