ქალის სიმღერა

ჩემს ლექს მღეროდი, შინაარსი კიარ იცოდი.
ღიმილ – ქათქათით უგალობდი გადაშლილ ტყე – ველს.
ვით ნამი ყლორტზე იცინოდი, სულ იცინოდი
რა ადგილი აქვს შენთან მგოსანს ცრემლების
მფრქვეველს?

რად შეგიყარე, ცავ ბნელ ღამეს რად მოგაშტერდი?
პეპელას ბედკრულს რად მომიძღვენ ცისა ეთერი?
სატრფოფ ! მე მაგ ლექს სულით თრთოლვით,
ცრელებით ვწერდი
და შენ კი მაგრე უდარდელად ღიმილით მღერი?...