''ცა იყო შორი...''

ცა იყო შორი, ძალიან შორი,
ცაზე შენფერი მთვარე ესვენა.
მერე გორდაგორ ჩამოხდა მთვარე,
ჩამოდგა ჩემთან და მომეფერა.

ცა იყო შორი, ძალიან შორი,
ცა იყო შენი სულივით წმინდა...
მე გამახსენდი იმ ცაზე შორი
და ჩემს თვალებში უღრუბლოდ წვიმდა...