ალექსანდრე შურღაია — ლექსები, პოემები

1 აბა რა გითხრათ, ძვირფასნო ჩემზე? .. 2 ამ სიზმრებიდან ძილი გაჟონავს .. 3 არ შეგრჩა კანი,არ შეგრჩა ხორცი .. 4 არსებობს ალბათ ამქვეყნად რაღაც .. 5 ასე მგონია დროს გავუთავდი .. 6 აქ კი როგორც წესი .. 7 აქ რომ სიჩუმე მოიპოვო .. 8 გამიზნული სიყვარული არ არსებობს .. 9 დრო თუ შეჩვევაა .. 10 დღემ ჩაიარა .. 11 ეს წერილია და გიგზავნი .. 12 ვიცი დალევა ერთ დღესაც, რომ ბოლოს მომიღებს .. 13 ზოგჯერ მინდა .. 14 ზოგჯერ, რომ ისუნთქო .. 15 ზურგის ქარი .. 16 თბილისში წვიმა, რომ ასველებდეს .. 17 თუ ძვლებში სიმშვიდე .. 18 იმას ვიზოგავ, რაც ჯერ არა მაქვს 19 ისე მოხდა,რომ ჯავრი მაინც ჩვენზე იყარეს .. 20 ისე ხდება .. 21 იქროლებს "სიო" .. 22 იშვიათია ისეთები .. 23 კითხე სხვებს .. 24 მაჩვენე შენი დედამიწა .. 25 მე ამ ხის ხნის ვარ. .. 26 მე არ ვიცი როგორ .. 27 მე დავამთავრე შენი აკრეფა .. 28 მე მაშინ ვამბობ, რომ არამიშავს .. 29 მე ყოველთვის ხელები მამხელდნენ .. 30 მე წასასვლელი არსად მქონდა .. 31 მეასედ ვამრავლებ იდეებს, შედეგზე .. 32 მოიწიეთ და გვიამბეთ მისტერ .. 33 მორჩა და გათავდა 34 ნახე, ეს წყალი კატასავით, რომ გაგვირბენს .. 35 რა გითხრა? .. 36 რა ვიცი,ისე კი გამიშვი .. 37 რა მოგიყვე? .. 38 რა საჭიროა შემოვლითი .. 39 რა უნდა ქნა? .. 40 რაც ითქვა მაშინ, ვის ახსოვს ახლა .. 41 როგორ იხსნებაო სიყვარული? .. 42 როგორ მინდა გიყურებდე .. 43 როგორ ძალიან მინდა .. 44 როდესაც ატმები გაზაფხულს შეღებავს .. 45 საიდან მოდის შენი ხმა .. 46 სეკვენცია 47 სიკვდილი ზედმეტად მარტივი .. 48 სტაგნაცია 49 ფსიქიატრიული საავადმყოფოები .. 50 ქოლერიკული ფრაგმენტებიდან 51 ღმერთია მოწმე .. 52 ყველაზე მწარე მარტოობა .. 53 ყველას ვუგებ და ვერ მიგებს ვერავინ .. 54 ყველაფერს თავისი წერტილი აქვს .. 55 შენ არც კი იცი .. 56 შენ ვიცი გაგეცინება .. 57 შუა ღამეა. ავდექი და ასე დავიწყე .. 58 ჩემი ფსიქიატრიც საბოლოოდ შეიშალა .. 59 ჩვენ-ჩვენი წილი, სახელური .. 60 ჩიხი და გამოსავალი 61 ხშირად მომხდარა, რომ ქუჩაში .. 62 ჰო ისევ, ისევ, ვზივარ და გისმენ ..