სიდონიას გოდება

ღმერთო ძლიერო, მე უღირსი შენს კვართს ვეხები,
სამოსს, რომელიც ჩვილობიდან ემოსა უფალს,
ლონგინოზ ძმაო, დღეს დედაჩვენს ვერ მოეხვევი,
სული წაერთვა ქრისტეს ჯვარცმა შეიგრძნო თუ არ.

მიდი, მიამბე, როგორ ტანჯეს ჩემი უფალი,
ებრაელებმა ვერ იცვნესო, ნეტავ თუ მართლა...
ნუ მეკითხები დედაჩვენი მკვდარი თუ არი,
მარტო დამტოვე ამ კვართთან და ჩემს ტკბილ უფალთან.

დამტოვე მარტო, რომ სისხლით და ცრემლით შევღებო
უსათუთესი საოცრება, კვართი უფლისა,
გულში ჩავიკრავ, ძალიან გთხოვთ არვინ შეეხოს,
გარდავიცვლები სიყვარულით სიყვარულისგან.