წლები, წლები სიჭაბუკის

გახსოვს ქვილიშორის ღამე
ქარი, თავქენქერა ურჩი?!
იზაბელა - სისხლით სავსე,
გატეხილი დოქის ტუჩი!

გზა - რიყის ქვით მოკირწყული
ვიწრო სუფრა წამიერი,
მერე - ლექსი მოხდენილი
ძველი „მრავალჟამიერი“!

განთიადი - სასწაული
მზე - შვინდისფრად დაფერილი,
წლები, წლები სიჭაბუკის,
მარადისში გაფრენილი...

გახსოვს ქვილიშორის ღამე,
ქარი, თავქენქერა ურჩი?!
იზაბელა - სისხლით სავსე
გატეხილი დოქის ტუჩი!