ლუკას

შვილიშვილები მეზრდება
(მზე ერეკება ქარებს),
მოვკვდევი დაარისხებენ
ტაძრის გარინდულ ზარებს!
წავალ და გავინავარდებ
ზურმუხტისფერებ ხევებს,
თვალს ნისლი შემოადგება
მთებს,ატოტებულს დევებს!
შვინდისფრად დამათენდება
შენზე ლოცვაში გართულს,
წავალ და წავიღიღინებ
ჩემს წილს ნაბოძებ ქართულს!
ვერ მოგილოცე მაისში
შენი ამოსვლა მზისა,
უფალმა წლები შეგმატოს
ასჯერ ათასი წლისა,
დააპურებდე ობოლსა
გლახაკს უყოფდე ლუკმას,
აღდგომის მადლი ჰფარავდეს
ძაგანთ ნაშიერს ლუკას!
სხვისას დაირწეს აკვანი
სხვას დაუძახებ "ბაბუს,"
იხარე მრავალჟამიერ
ვფიცავ ვიქნები ყაბულს!
შვილიშვილები მეზდება
(მზე ერეკება ქარებს),
მოვკვდები დაარიხებენ
ტაძრის გარინდულ ზარებს!,