სუსხი

შენ გაზაფხულს ელი,
ხარ ცოტათი სველი.
გაგონდება ძველი
ზამთარი.

ხარ, როგორც ავდარი.
სულის მძაფრი ქარი
არის შენი ქმარი.
დავიწყება.

დაიწყება ძველი,
როგორც დიდი გველი,
სატანური ველი.
და დაგვღლის.

იმ ჩვენს ამბავს, გავლილს,
ისტორიას, წაშლილს,
მზის თვალები გაშლის.
ზამთარი.