ნეკნი მამრისა

ვაფასებ მამრსა უდრეკსა,
რომ უფრთხილდება,თვის ნეკნსა,
ანებივრებს მისსა დიაცსა,
მძიმე შრომით,არ აცლის ქანცსა.
ვაჟკაცი,ვითარც ფოლადი,
არ იყოს სუსტი,მოწყვლადი,
რომ არა ჰყვანდეს ბადალი,
ვერ გამოდგება მხდალი.
არწივისებრ იცავდეს,
თვისი დიაცის ღირსებას,
მის ვარსკვლავს;ვერვინ სწვდებოდეს,
აღმერთებდეს მშვენიერ არსებას.
ვაჟკაცი ოჯახის ფარია,
ცოლშვილი კი,მისი ჯარია,
დედაკაცი ზურგის ქარია,
ულამაზესი,თუ არს შარია!

მთის პოეტი:თამუნა ბარბაქაძე