* * *

ისევ მოხეული ღრუბლები და...
ისევ უკუღმართად ვიბედები!
უბეგარღვეული უბნებიდან,
ცვივა ფოთოლი და
იმედები....

დილით- ჯერაც სავსე კოლოფიდან-
გაქრნენ სიგარეტის ღერები, ვით,
გლახა- წინ აღმართულ კორიფესთან...
ჭკნება შემოდგომა ხელებივით...

ქრება ნოემბერი თოვლივით და
მე კი- უკუღმართი მწეველივით...

თამთა მუმლაძე ✏