* * *

ზოგჯერ, ერთი,
ტუჩის კიდის,
ბზარი,-
იმედების
სავანეა,
მთელი,
ისე, როგორც,
ტელეფონის
ზარი,
როცა, უკვე,
აღარავის
ელი...