განა...

გრძნობის, მორეულის, შენ ხარ, ოდა!-
თავი, რომ სურს, ათასს მიატოლოს!
ქალი, რომელიც, რომ შეგხაროდა,
განა უფალია,- მიატოვო!

ფიქრი აშარია! აღმართავ და
შენ გცემს,-
შლეგი, ზოგჯერ- უხალათო...
და... ქალს, რომელიც, რომ გაღმერთებდა,
განა სამშობლოა,- უღალატო!

თამთა მუმლაძე ✏