ძველი ქალაქი

●

ქარნი ჭადართა ეტლს აქანებენ
და მუშტაიდის, ჩამოდის,კიდეს...
ჭრელ აივნებმა ხის მაქმანები
წინსაფრებივით ჩამოიკიდეს.
ტირის ვიტრინა...
თარო...
წიგნები...
ფერდში შემდგარი ოფლი აციებს...-
ვერესთან წმინდა მთა ქორწინდება,
ან ცით ინაღდებს ობლიგაციებს...
ჟვავნიც, ვით ნისლნი, მას აშურებენ-
ო, ქარით შრება ძელქვათა ლაქი...
და ქალღმერთივით ჩანს აჟურული
მინიდან, ახლა, ძველი ქალაქი.

თამთა მუმლაძე ✏