სჯობდა

იმ დროს, თმას მაისი ეთრო,
როცა ხვიარებში წნიდა...

მარმარილოსავით
თეთრი,
თაფლის
სანთელივით წმინდა

სახე ერეოდა ბოლთა...
ჯიბრში უდგებოდა ნისლებს
ფართედ დაცემული ბოლთაც,-
ტერფით
შეხიზნული ისლებს...

იყო პაემნები...-
ზოგჯერ.
ცრემლი გარეული ობ და...
თუმცა ხელი იყო, ზოგ ჭირს,
მაინც სიყვარული სჯობდა...

თამთა მუმლაძე ✏