,,მარტო-ოდა"

თითებს- ღერი სიგარეტი,
სახლისაკენ-
,,ნა ბერეგ"- ზე...
სულში- მწვავე ვითარებით
და ხველებით-
აგერ-ეგერ...

სხეულს- ცივი სახე, ხელი...
დალაშქრული ,,ხრამი...
მთები..."
წუხს მიმქრალი საღერღელი.
დალეწილი კრამიტებით

მელოდება- ,,მარტო ოდა",
ვით პირველ მგზავრს- კაიუტა...
შიგნით- მძაფრი მარტოობა!
მოძრაობა-
კანტი-კუნტად.

თამთა მუმლაძე ✏