არ ჩანს

ალბათ, შეხეთქება კედრის-
დარაბს-ნაგროვებ ფიქრს ხვეტდა...
აგურს,
ჩამონგრეულ კედლის,-
მზერით მერამდენედ ვხვრეტ და
მაინც სხვა ხსნა, სხვა გზა, მაქ, რა...
მახსოვს, რომ ვუყვარდი-
,,არჩა*..."
ველი...
ისევ ველი, მაგრამ...
არ ჩანს...

თამთა მუმლაძე ✏