ჩანაწერი
Laravel
🌸გული🌸N23
სულზედ თითქოს მიჯაჭვული,გული არის ვით მდევარი!
ხანაც კიდევ მას მიჰყვება,სულიც რა ჰგმობს მას ნეტარი!
ერთურთშია ორთავ ძალა,ამ ერთურთში მიმდევარი!
გული ჰმონებს,ხანაც სული,სხეული ყავთ მათ მხედარი!
თითქოს მთელი სხეულისა,დედაბოძი გული არი!
რა გაზარდოს, მან მოზარდი,ვითარც ზრდილი მონაგარი!
გამოკვებავს,რა მასშია,პურია თუ რა ვითარი!
შედეგს ისეთ გამოიღებს,მასში რაც დევს ნაბოძარი!
ამ დროს მისი ხელმძღვანელი,გონი არის შესადარი!
სულიც რა ქმნის ამ შენადევრს,მისგან მთელი შენადარი!
სამთა შორის იმოსება,ვით სხეულსა მოსაფარი!
ამ სამთ შორი,შორისაა,საქმე მათი მონაგვარი!
რა დავთესოთ შიგ გულშია,ის ნაყოფიც ჩვენი არი!
სიკეთეს თუ მოვინდომებთ,სიკეთსვე ხედვა არი!
თუ მიუშვით,არღა გვკითხავს,თვის ნებაზე მონავარი!
ვერღა შევძლებთ მორჩილებას,არც კი ესმის საუბარი!
ლტოლვაცა და უზნეობაც დასჩემდება,მისი არი!
სულიც ვეღარ იმორჩილებს,მისი ნება-ნება არი!
გონებაც კი დაენიშნა,აღარც ხედვას-ხედვა არი!
მთავარია აისრულოს მასში რაც დევს,რაც თუ არი!
მაგრამ,არის რა მათ შორის,ტკბილ ენაზეც მოუბარი!
სინათლისებრ მოკაშკაშეშე,ვითარც მზეზე შენადარი!
მის გარეშე რაა იგი,თუ არ ერთვის მას ნექტარი!
თაფლი მისგან უნდა სდინდეს,ვით კლდეზეც კი მონავარი!
კაცის მკერდში,ფეთქვა მისი,უნდა იყოს ვით მაგვარი!
რა დასჭირდეს იქმნეს ლომად,ხანაც იყოს მზისადარი!
მტრის ლახვარზე ზარის მცემი,შინაურზე მონაფარი!
ორგულების, ერთთა გულზე ერთ სიმებზე მოუბარი!
თუ დაძლიე,სძლიე ბოღმას,ბოროტება არღა არი!
გაიმთელე გული ვითარც,ვით შობილსა მონაგვარი!
გაუფრთხილდეთ იმ დღიდანვე,არღა იქმნას კვლავ მაგვარი!
რა დროსაც კი ბოღმა გვქონდა,ვითომ მათი შესადარი!
რა ჯობია ნათელ ფერებს,სინათლისა მონა არი!
ვერ წაართმევს სიკაშკაშეს,მისთვის იქმნა რაც დღეს არი!
რაც არ უნდა სდიოს მწერმა,ვერ ეწევა მას მდევარი!
რადგან ჩვენში იქმნა იგი და ჩვენშია მოუბარი!
უფალს ვთხოვოთ მოგვცეს სარკე ,ჩვენი სახის შესადარი!
გულიც ვანდოთ,ხშირად ვნახოთ,სარკეშია რა მაგვარი!
ხშირად ვკითხოთ რაცა გვიქმნის,ამა საქმის შენადარი!
გულის სარკეს მივაბაროთ,ჩვენი სახის მონავარი!
ვაგრძელებ🌸თავისუფლება🌸
ხანაც კიდევ მას მიჰყვება,სულიც რა ჰგმობს მას ნეტარი!
ერთურთშია ორთავ ძალა,ამ ერთურთში მიმდევარი!
გული ჰმონებს,ხანაც სული,სხეული ყავთ მათ მხედარი!
თითქოს მთელი სხეულისა,დედაბოძი გული არი!
რა გაზარდოს, მან მოზარდი,ვითარც ზრდილი მონაგარი!
გამოკვებავს,რა მასშია,პურია თუ რა ვითარი!
შედეგს ისეთ გამოიღებს,მასში რაც დევს ნაბოძარი!
ამ დროს მისი ხელმძღვანელი,გონი არის შესადარი!
სულიც რა ქმნის ამ შენადევრს,მისგან მთელი შენადარი!
სამთა შორის იმოსება,ვით სხეულსა მოსაფარი!
ამ სამთ შორი,შორისაა,საქმე მათი მონაგვარი!
რა დავთესოთ შიგ გულშია,ის ნაყოფიც ჩვენი არი!
სიკეთეს თუ მოვინდომებთ,სიკეთსვე ხედვა არი!
თუ მიუშვით,არღა გვკითხავს,თვის ნებაზე მონავარი!
ვერღა შევძლებთ მორჩილებას,არც კი ესმის საუბარი!
ლტოლვაცა და უზნეობაც დასჩემდება,მისი არი!
სულიც ვეღარ იმორჩილებს,მისი ნება-ნება არი!
გონებაც კი დაენიშნა,აღარც ხედვას-ხედვა არი!
მთავარია აისრულოს მასში რაც დევს,რაც თუ არი!
მაგრამ,არის რა მათ შორის,ტკბილ ენაზეც მოუბარი!
სინათლისებრ მოკაშკაშეშე,ვითარც მზეზე შენადარი!
მის გარეშე რაა იგი,თუ არ ერთვის მას ნექტარი!
თაფლი მისგან უნდა სდინდეს,ვით კლდეზეც კი მონავარი!
კაცის მკერდში,ფეთქვა მისი,უნდა იყოს ვით მაგვარი!
რა დასჭირდეს იქმნეს ლომად,ხანაც იყოს მზისადარი!
მტრის ლახვარზე ზარის მცემი,შინაურზე მონაფარი!
ორგულების, ერთთა გულზე ერთ სიმებზე მოუბარი!
თუ დაძლიე,სძლიე ბოღმას,ბოროტება არღა არი!
გაიმთელე გული ვითარც,ვით შობილსა მონაგვარი!
გაუფრთხილდეთ იმ დღიდანვე,არღა იქმნას კვლავ მაგვარი!
რა დროსაც კი ბოღმა გვქონდა,ვითომ მათი შესადარი!
რა ჯობია ნათელ ფერებს,სინათლისა მონა არი!
ვერ წაართმევს სიკაშკაშეს,მისთვის იქმნა რაც დღეს არი!
რაც არ უნდა სდიოს მწერმა,ვერ ეწევა მას მდევარი!
რადგან ჩვენში იქმნა იგი და ჩვენშია მოუბარი!
უფალს ვთხოვოთ მოგვცეს სარკე ,ჩვენი სახის შესადარი!
გულიც ვანდოთ,ხშირად ვნახოთ,სარკეშია რა მაგვარი!
ხშირად ვკითხოთ რაცა გვიქმნის,ამა საქმის შენადარი!
გულის სარკეს მივაბაროთ,ჩვენი სახის მონავარი!
ვაგრძელებ🌸თავისუფლება🌸
Laravel
კომენტარი
0