ჩანაწერი
Laravel
🌸ერი🌸N 12
კაცმა ჰყვედრა ბუნებასა,რით დაგვტოვე მარტოდ მდნარი!
რა ვაკეთოდ ასე კენტად,რად არა ვართ ორი მტავრი?
იქნებ ჩვენცა გაგვჩენოდა ვით ადამსა ევა არი!
ორი ერთში,ერთი ორში,სიყვარული ვითარც არი!
და მართლაც,რომ რა შეიქმნა,დღესაც ორი ერთად არი!
მაშინ იმ დღეს დაწყვილების,დრო რომ იყო შესადარი!
ეუწყათ მათ ისრაელის მიწაზედა; დღეს რომ არი!
შეუღლება კაცთა ცოლებს,ბუნებისგან რა ბედს არი!
აქაც იწყეს ურჩობა და ვითარ უწყის თვის ნებ-არი!
აქაც ეჭვი შეიტანეს,რად შეგვირჩა ბედს ვინ არი!
თვისნებურად გადაფარეს და აუწყეს თვის ვინ არი!
იქორწინეს,აირჩიეს არა უფლის მინაბარი!
ურჩობით და თვით კაცთ ნება,ბუნებისგან რა წინ,არი!
არღა ერგოთ სიხარული,იწყეს უცხოდ საუბარი!
გაჩნდა უცხოდ მოსაუბრე,უცხო ენა მრავალ გვარი!
არ ესმოდათ,ვერც ისმენდნენ,კაცნი ვითარც უცხო არი!
შემდექ იქმნა, ამ ენითგან ერი მრავლ მოუბარი!
მათგან არის იბერიაც,კავკასია ძველი არი!
ის პირველი დასახლება,რაც კაცთაგან მუდმივ არი!
მალე ფარდა აეხსნება,რომ ქართ-ური რა ტომთ-არი!
უძველესი ხალხთაგანი,ხმელეთ შორის ზღვას სადარი!
ეხლანდელი ნიქოზია,იმ ტომთაგან მინაბარი!
გამოეყვნენ,გზად ეწიენ,შორი გზიდან მონა არი!
მოეწონათ მათ კოლხეთის პური,წყალი და ბაღნარი!
ესრედ გაჩნდა დასახლება,იმ კაცთაგან დღეს ვინც არი!
სამუდამო დასახლება,სანამ მიწა ცოცხალ-არი!
დალოცვილი ჩვენი ერი,ის რჩეული ვითარც არი!
მან მოიგო უფლის გული,კაცთა შორის ვითარც არი!
ქართ-ური და ვითარც ური ორთავ არის ვით ქებური!
იქ აკვანი დაირწა,აქ კი გაჩნდა მიწას ური!
სოფელთაგან პირველია,ვინაც შექმნა ვითა პური!
თაფლს ყურძენი შეურია,ფუსფუს-ქონდათ საამური!
მოფუსფუსე,ვით ერთ ხმაზე,ფუტკრის ხმაზე მოუბარი!
უფლის ნებით მათ ეუწყათ,ვით თაფლია
შესადარი!
ესეც თქვენ არს! თქვენთაგანი,თქვენ გეუწყათ ნექტარ-არი!
თქვენი შრომის საფასურად,თქვენს მიწის მონადარი!
დალოცვილი ჩვენი ერი,ვით ფუტკარის სახლი არი!
მოფუსფუსედ თავის ხმაზე და ამ სახლში მოუბარი!
პატარაო,მცირობის-ჟამს,მაღალ ხმაზე მოუბარი!
უფლის ნებით,ერის ლოცვით,იბერიაც ერთი არი!.
ვაგრძელებ🌸მამული🌸
რა ვაკეთოდ ასე კენტად,რად არა ვართ ორი მტავრი?
იქნებ ჩვენცა გაგვჩენოდა ვით ადამსა ევა არი!
ორი ერთში,ერთი ორში,სიყვარული ვითარც არი!
და მართლაც,რომ რა შეიქმნა,დღესაც ორი ერთად არი!
მაშინ იმ დღეს დაწყვილების,დრო რომ იყო შესადარი!
ეუწყათ მათ ისრაელის მიწაზედა; დღეს რომ არი!
შეუღლება კაცთა ცოლებს,ბუნებისგან რა ბედს არი!
აქაც იწყეს ურჩობა და ვითარ უწყის თვის ნებ-არი!
აქაც ეჭვი შეიტანეს,რად შეგვირჩა ბედს ვინ არი!
თვისნებურად გადაფარეს და აუწყეს თვის ვინ არი!
იქორწინეს,აირჩიეს არა უფლის მინაბარი!
ურჩობით და თვით კაცთ ნება,ბუნებისგან რა წინ,არი!
არღა ერგოთ სიხარული,იწყეს უცხოდ საუბარი!
გაჩნდა უცხოდ მოსაუბრე,უცხო ენა მრავალ გვარი!
არ ესმოდათ,ვერც ისმენდნენ,კაცნი ვითარც უცხო არი!
შემდექ იქმნა, ამ ენითგან ერი მრავლ მოუბარი!
მათგან არის იბერიაც,კავკასია ძველი არი!
ის პირველი დასახლება,რაც კაცთაგან მუდმივ არი!
მალე ფარდა აეხსნება,რომ ქართ-ური რა ტომთ-არი!
უძველესი ხალხთაგანი,ხმელეთ შორის ზღვას სადარი!
ეხლანდელი ნიქოზია,იმ ტომთაგან მინაბარი!
გამოეყვნენ,გზად ეწიენ,შორი გზიდან მონა არი!
მოეწონათ მათ კოლხეთის პური,წყალი და ბაღნარი!
ესრედ გაჩნდა დასახლება,იმ კაცთაგან დღეს ვინც არი!
სამუდამო დასახლება,სანამ მიწა ცოცხალ-არი!
დალოცვილი ჩვენი ერი,ის რჩეული ვითარც არი!
მან მოიგო უფლის გული,კაცთა შორის ვითარც არი!
ქართ-ური და ვითარც ური ორთავ არის ვით ქებური!
იქ აკვანი დაირწა,აქ კი გაჩნდა მიწას ური!
სოფელთაგან პირველია,ვინაც შექმნა ვითა პური!
თაფლს ყურძენი შეურია,ფუსფუს-ქონდათ საამური!
მოფუსფუსე,ვით ერთ ხმაზე,ფუტკრის ხმაზე მოუბარი!
უფლის ნებით მათ ეუწყათ,ვით თაფლია
შესადარი!
ესეც თქვენ არს! თქვენთაგანი,თქვენ გეუწყათ ნექტარ-არი!
თქვენი შრომის საფასურად,თქვენს მიწის მონადარი!
დალოცვილი ჩვენი ერი,ვით ფუტკარის სახლი არი!
მოფუსფუსედ თავის ხმაზე და ამ სახლში მოუბარი!
პატარაო,მცირობის-ჟამს,მაღალ ხმაზე მოუბარი!
უფლის ნებით,ერის ლოცვით,იბერიაც ერთი არი!.
ვაგრძელებ🌸მამული🌸
Laravel
კომენტარი
0