ჩანაწერი
Laravel
🌸სიკეთე და ბოროტება🌸N 5
ვითარც იქმნა საქმე ავი,იქ მოექცა სიტყვა მდარი!
განსაცდელმან,განსაცდელი! განიცადა,ვითარც ნარი!
ავსა კაცსა შეიქმს სიტყვა,ურჩევნია მას ნაყარი!
ბილწი სიტყვა,მას გაუწყებს,ვინც მასშია ბინადარი!
თუ ვინც გკითხავს რა არს ძნელი?ბინადართა ყოფნის მჭევრი!
ვიტყვი ომი,ომთაგანი!არის გონით,გულსა-ქვევრი!
რასაც შიგა გადასძახებ,ის მოგიძღვნის ბგერთა მდევრი!
თუ კი არის მძლევთაგანი,სული, გონით, გულს ნაწევრი!
სამთა ბრძოლა ვითარც ომი,ოდითგანვე ვითარც მდარი!
თუ გონებამ გადაწონა, აიძულა გულის ნარი!
ჩათვალე,რომ გაიმარჯვე,შენ ცხოვრების მონადარი!
არღა გემტროს და ცა გერგოს,შენთა თმობით მონაგარი!
როცა სული დამშვიდდება,გონება კი ვითარც ქნარი!
სულ გაცნობებს,რაც კარგია,და რაც მისგან შესადარი!
მერმე ვეღარ გაჩუმდები,სიტყვები გაქვს მშვიდ-სადარი!
განადიდებ,ფრთოსანდები,უფლისგან ხარ ვით საყდარი!
კარგსა საქმეს,მეტად მოსწონს ზნეობა ვით შესადარი!
მასში ხმაა შინაგანი,არ დაუშვა საქმე მდარი!
ეურჩება მას გონება,წმინდანთ სული მონაბარი!
მან უნდა ქმნას სიკეთისა,ვით ნაყოფი მონაგვარი!
არ არს რთული გამოცნობა,ვინ არს დარი ან ავდარი!
ქმედებაა განმსაზღვრელი,მასში ვითარც ამადარი!
თუ მზის სხივმა იწყო ხმობა და ეწუთრა, მას ავდარი!
ხოლო თუკი ღრმად იავდრა,სხივებს ითხოვს ვით ნადარი!
ავი საქმე წარმოაჩენს, თუ ვინ კაცში,ვინ ვინ არის!
მიზეზია სიკეთისა გაღრმავდეს და იცნოს გვარი!
ამისათვის საჭიროა სიღრმე მისი შესადარი!
რომ ეუწყოს ხილვა მისი!მისს საქმისა ვით ნადარი!
კარგსა საქმეს ვერასოდეს,ვერ აღმოფხრის ვერც ავდარი!
თუ გინდ ჰქონდეს,მას საუწყო სეტყვა,შტორმთა მონაბარი!
ბოლოს მაინც გაბრწყინდება,როგორც მზის-სხივთ მონაგარი!
თმენას ითხოვს,ბრძოლასაცა,კაცსა თვისსა მონავარი!
როცა იგრძნობ საფასურსა,სიკეთისას ვით ნარნარი!
გული შეიქმნს! ძალას მისსას სიკეთის მზე ვითარც არი!
გაბრწყინდები,განდდიდები,მერმენ თურმე გულთ ნავარი!
ამ შუქს ქვეშეთს,მოექცევა წაუცელქებ მონავარი!
წამი შეიქმნს წახდენასა,წამი ვითარც ამად არი!
და ამ წამში სიტყვა ითქმის შეიძლება შესადარი!
მერმე ძნელღა ის აღმოფხრა,გინდ გლახა და გინდაც მდარი!
უფლის ძალა დაილოცოს,ის ბრძანდება მართლს-მხედვარი!
🌸დედა-მიწა🌸
ვაგრძელებ
განსაცდელმან,განსაცდელი! განიცადა,ვითარც ნარი!
ავსა კაცსა შეიქმს სიტყვა,ურჩევნია მას ნაყარი!
ბილწი სიტყვა,მას გაუწყებს,ვინც მასშია ბინადარი!
თუ ვინც გკითხავს რა არს ძნელი?ბინადართა ყოფნის მჭევრი!
ვიტყვი ომი,ომთაგანი!არის გონით,გულსა-ქვევრი!
რასაც შიგა გადასძახებ,ის მოგიძღვნის ბგერთა მდევრი!
თუ კი არის მძლევთაგანი,სული, გონით, გულს ნაწევრი!
სამთა ბრძოლა ვითარც ომი,ოდითგანვე ვითარც მდარი!
თუ გონებამ გადაწონა, აიძულა გულის ნარი!
ჩათვალე,რომ გაიმარჯვე,შენ ცხოვრების მონადარი!
არღა გემტროს და ცა გერგოს,შენთა თმობით მონაგარი!
როცა სული დამშვიდდება,გონება კი ვითარც ქნარი!
სულ გაცნობებს,რაც კარგია,და რაც მისგან შესადარი!
მერმე ვეღარ გაჩუმდები,სიტყვები გაქვს მშვიდ-სადარი!
განადიდებ,ფრთოსანდები,უფლისგან ხარ ვით საყდარი!
კარგსა საქმეს,მეტად მოსწონს ზნეობა ვით შესადარი!
მასში ხმაა შინაგანი,არ დაუშვა საქმე მდარი!
ეურჩება მას გონება,წმინდანთ სული მონაბარი!
მან უნდა ქმნას სიკეთისა,ვით ნაყოფი მონაგვარი!
არ არს რთული გამოცნობა,ვინ არს დარი ან ავდარი!
ქმედებაა განმსაზღვრელი,მასში ვითარც ამადარი!
თუ მზის სხივმა იწყო ხმობა და ეწუთრა, მას ავდარი!
ხოლო თუკი ღრმად იავდრა,სხივებს ითხოვს ვით ნადარი!
ავი საქმე წარმოაჩენს, თუ ვინ კაცში,ვინ ვინ არის!
მიზეზია სიკეთისა გაღრმავდეს და იცნოს გვარი!
ამისათვის საჭიროა სიღრმე მისი შესადარი!
რომ ეუწყოს ხილვა მისი!მისს საქმისა ვით ნადარი!
კარგსა საქმეს ვერასოდეს,ვერ აღმოფხრის ვერც ავდარი!
თუ გინდ ჰქონდეს,მას საუწყო სეტყვა,შტორმთა მონაბარი!
ბოლოს მაინც გაბრწყინდება,როგორც მზის-სხივთ მონაგარი!
თმენას ითხოვს,ბრძოლასაცა,კაცსა თვისსა მონავარი!
როცა იგრძნობ საფასურსა,სიკეთისას ვით ნარნარი!
გული შეიქმნს! ძალას მისსას სიკეთის მზე ვითარც არი!
გაბრწყინდები,განდდიდები,მერმენ თურმე გულთ ნავარი!
ამ შუქს ქვეშეთს,მოექცევა წაუცელქებ მონავარი!
წამი შეიქმნს წახდენასა,წამი ვითარც ამად არი!
და ამ წამში სიტყვა ითქმის შეიძლება შესადარი!
მერმე ძნელღა ის აღმოფხრა,გინდ გლახა და გინდაც მდარი!
უფლის ძალა დაილოცოს,ის ბრძანდება მართლს-მხედვარი!
🌸დედა-მიწა🌸
ვაგრძელებ
Laravel
კომენტარი
0