ჩანაწერი
Laravel
🌸ქმნილება ქმნილთაგან🌸N 3
რაც თუ რამ,არის საწუთრო მარტოდენ მარტოდ რაც არი!
სული სულთაგან რჩეული,ასული ვით ძეთა
სადარი!
ორივე იქმნა მათთაგან,ქალი ვით კაცთა მაგვარი!
სამყარომ კარი გაუღო,ფეხთ ქვეშეთ უგო ბაღნარი!
როცა ბუნებამ,ცას მისსა დიდად უდიდა ნაქმარი!
ვარსკვლავთ მოფენილ ცის თაღმა,მათ მისცა გზათა ვით ქნარი!
წყალმან აწყურა,მზის სხივნმაც მათ გაუნათა ვით დარი!
ხემაც უზარდა ნაყოფი,ცხოველმან ხორცი ვით მდარი!
ადამის მოსვლა იუწყა,ფერთ-ქვეშ დაეგო ბაღნარი!
ეწყო გამოცდა საცდელად, უფლის მიერი
რაც არი!
თმენა ევალა ხილისა,არ წყვეტა ერთსა მსდევარი!
ვერღა უთმინა,მან ხედვას… რაც იყო მის წინ მხედვარი!
ასე იბადა ცოდვაცა,კაცთა ვით დღემდე მსდევარი!
მუდამ ჭიდილში ვით მტერი გულსა და გონსა ნადარი!
გული სხვას ამბობს,გონი სხვას,სულია გარდამავალი!
თუ კაცმან სძლია მის გულსა,ვით მტერსა ნაავადარი!
მაშინ იქმნს გულში სიკეთე,სული ყოფილა მკვებარი!
არღა ეშინოს მას ცუდის,რაც უნდა უგონ მას ნარი!
ემცნობა მის გულს მგრნობერე,თითქოს რაც ხდება წინარი!
ავედრებს უფალს განსაცდელს,რომ აიცილოს რაც არი!
აქვე ეუწყა კაცთაგან,მიმტევებლობა რომ არი!
ლოცვა-ვედრება უფლისთვის,მნიშვნელოვანი რამ არი!
კაცნი უცდომი ნაკლებად,გზად უჭირს თმენა მაგვარი!
ყოველჯერ ვთხოვოთ უფალსა!იგი მოწყალე,რომ არი!
გვაშველოს ძალა მისი და გვქმნას ვითა კაცსა ნადარი!
რადგან არ გვშვენის რჩეულთ სულს,მსგავსება სხვა სულს სადარი!
რადგანაც უფლის ნებაა,ვიქმნათ კაცი კაცს მაგვარი!
არ ღირს კაცთ ქალად გარდქცევა,ჯოჯოხეთური რამ არი!
ვინ მოსთვლის განვლილ ნაკვალევს,რაც რომ გხვდა ვითა ნაყარი!
ვის გზად უთესავს მარცვალი,ზოგსაც უჭრია ვარჯნარი!
ვის ხელთ უძერწავს გარემო ვით კლდეში გრემი სახლნარი!
ვის კიდევ მასში ნაძერწი, სულ ძირს უჭრია ჭადარი!
ზოგნი განდიდდა უფალთან,ზოგნი კი ხარბი მდევარი!
ვერ მოახერხა რომ ეცნო,მასში ეს სული რად არი!
ვერღა შეიცნო საცნობი,ამოსახსნელი რომ არი!
თუ კაცი გრამ ტვინს მომართავს,ის არის მარლაც სადარი!
უფალს მადლობა ქმნილთაგან,მოგვცა ჩვენ კაცთა მაგვარი!
ფუძე ქვისებრი მაგარი,პური,წყალი და ბაღნარი!
იქაცა ამას გვპირდება,არ მოაკლდება მას დარი!
ოღონდაც ჩვენ განვადიდოთ,უფლის მიერი რაც არი!
ვაგრძელებ 🌸უფლის განდიდება🌸
სული სულთაგან რჩეული,ასული ვით ძეთა
სადარი!
ორივე იქმნა მათთაგან,ქალი ვით კაცთა მაგვარი!
სამყარომ კარი გაუღო,ფეხთ ქვეშეთ უგო ბაღნარი!
როცა ბუნებამ,ცას მისსა დიდად უდიდა ნაქმარი!
ვარსკვლავთ მოფენილ ცის თაღმა,მათ მისცა გზათა ვით ქნარი!
წყალმან აწყურა,მზის სხივნმაც მათ გაუნათა ვით დარი!
ხემაც უზარდა ნაყოფი,ცხოველმან ხორცი ვით მდარი!
ადამის მოსვლა იუწყა,ფერთ-ქვეშ დაეგო ბაღნარი!
ეწყო გამოცდა საცდელად, უფლის მიერი
რაც არი!
თმენა ევალა ხილისა,არ წყვეტა ერთსა მსდევარი!
ვერღა უთმინა,მან ხედვას… რაც იყო მის წინ მხედვარი!
ასე იბადა ცოდვაცა,კაცთა ვით დღემდე მსდევარი!
მუდამ ჭიდილში ვით მტერი გულსა და გონსა ნადარი!
გული სხვას ამბობს,გონი სხვას,სულია გარდამავალი!
თუ კაცმან სძლია მის გულსა,ვით მტერსა ნაავადარი!
მაშინ იქმნს გულში სიკეთე,სული ყოფილა მკვებარი!
არღა ეშინოს მას ცუდის,რაც უნდა უგონ მას ნარი!
ემცნობა მის გულს მგრნობერე,თითქოს რაც ხდება წინარი!
ავედრებს უფალს განსაცდელს,რომ აიცილოს რაც არი!
აქვე ეუწყა კაცთაგან,მიმტევებლობა რომ არი!
ლოცვა-ვედრება უფლისთვის,მნიშვნელოვანი რამ არი!
კაცნი უცდომი ნაკლებად,გზად უჭირს თმენა მაგვარი!
ყოველჯერ ვთხოვოთ უფალსა!იგი მოწყალე,რომ არი!
გვაშველოს ძალა მისი და გვქმნას ვითა კაცსა ნადარი!
რადგან არ გვშვენის რჩეულთ სულს,მსგავსება სხვა სულს სადარი!
რადგანაც უფლის ნებაა,ვიქმნათ კაცი კაცს მაგვარი!
არ ღირს კაცთ ქალად გარდქცევა,ჯოჯოხეთური რამ არი!
ვინ მოსთვლის განვლილ ნაკვალევს,რაც რომ გხვდა ვითა ნაყარი!
ვის გზად უთესავს მარცვალი,ზოგსაც უჭრია ვარჯნარი!
ვის ხელთ უძერწავს გარემო ვით კლდეში გრემი სახლნარი!
ვის კიდევ მასში ნაძერწი, სულ ძირს უჭრია ჭადარი!
ზოგნი განდიდდა უფალთან,ზოგნი კი ხარბი მდევარი!
ვერ მოახერხა რომ ეცნო,მასში ეს სული რად არი!
ვერღა შეიცნო საცნობი,ამოსახსნელი რომ არი!
თუ კაცი გრამ ტვინს მომართავს,ის არის მარლაც სადარი!
უფალს მადლობა ქმნილთაგან,მოგვცა ჩვენ კაცთა მაგვარი!
ფუძე ქვისებრი მაგარი,პური,წყალი და ბაღნარი!
იქაცა ამას გვპირდება,არ მოაკლდება მას დარი!
ოღონდაც ჩვენ განვადიდოთ,უფლის მიერი რაც არი!
ვაგრძელებ 🌸უფლის განდიდება🌸
Laravel
კომენტარი
0