* * * (გუმბათი, ტაძრები...)

გუმბათი, ტაძრები,
გულები, აზრები,
ქუჩები, ბაღები,
გზები და მთები,
ანძები, ბოძები,
დენი და ტალღები,
სარეცხის თოკები,
ფანჯრები - მორევი,
თვალები ბავშვის
და ყვავილები მოვლილი..
სტუმრები მოვლენ ქალაქიდან -
ხოდა მოვიდნენ..
წასვლა მომინდა მე აქედან,
მაგრამ მომკლავენ..
მომკლავენ ჩემში სასწაულად გადარჩენილი
და სამუდამოდ დარჩენილი
სამშობლოს ნარჩენები.
მომკლავენ ნელა..
ყოველ ღამით..
რადგან მინდოდა სხვანაირად,
უფრო სხვაგვარად, -
სხვა სიმაღლიდან,
სხვა მთებიდან მენახე იქნებ..
შემომრჩენოდა ანდაც ძალა
მთელი ამალის,
საკუთარ თავში
ურცხვად დამალულს,
დაუმალავი სიმართლით..
იქნებ..