მამის მონატრება

ცა - მოღუშული, ცა - ამღვრეული,
ქუფრი ღრუბლებით გულჩახვეული,
ცივი ზამთარი მოდის, დროული,
გადაბინდულა როდინოული.
დგანან რა მშვიდად ფიქრში დანთქმული
ოდა სახლები,
თვალს არ იტაცებს ეს გაძარცული
სოფლად ბაღები.
სუფევს სიჩუმე - ახლა, არც სანდო,
არც სანუკვარი,
ირგვლივ მიდამოს საამოდ აკრთობს
სურნელი კვამლის.
მუდამ ზღაპრული, მყუდრო ბუბუნით
ძველი ბუხრები
სტუმრებს ელიან,
დავლანდე მამა, არწევს ბურუსი,
მაინც, რარიგად
მომნატრებია . . .