შენი იერი და სილამაზე

იმგვარი დღეა, შვებას ვინ ჰპოვებს,
ზეცაა ახლა მღვრიე და ქუფრი,
ამ არემარეს გაასხივოსნებს -
შენი ღიმილის უბადლო შუქი.

დაისადგურა დუმილმა მკაცრმა
და ნაღდად ვერვის დალანდავ გზაზე,
მსწრაფლ გაასრულებს მოწყენას თვალთა,
შენი იერი და სილამაზე.

უცებ იქუხა, გაწვიმდა კიდეც
და გაილუმპა ხეები ირგვლივ,
ვნატრობ - ერთვოდეს წვიმის ცივ ნისლებს -
შენი ჩურჩული ესოდენ თბილი.

ტკბილზე ტკბილ გრძნობას არც როდის ვმალავ,
ზღვასავით ვღელავ, გიხილავ ვიდრე,
მწამს, ვნების ცეცხლით დამიპყრობ
კვლავაც, ვეალერსები ჩემს გულში იმედს.