ამაოება

დაღონებულან ხეთა რიგები,
იძარცვებიან, ვითარცა წინათ,
ფოთლები მჭკნარი, ფერმიხდილები -
ენარცხებიან ცახცახით მიწას...
ენარცხებიან და გვახსენებენ
ამაოებას - ბუნდოვან ყოფის,
ჩვენც როგორ გვძარცვავს დრო-ჟამი დღემდე,
შეუმჩნეველად, თანდათანობით...