მე შენ და...

მე ახლა ამას ვწერ,
შენ ამას წაიკითხავ,
ის ვერც დაწერს და ვერც წაიკითხავს.

მე ნაჩუქარი ფეხსაცმლით დავდივარ,
შენ - საკუთარით,
ის - ვერცერთით.

მე რაც მაქვს იმას ვჭამ,
შენ - რაც გსურს,
ის - ვეღარაფერს.

მე ვიცი, რომ სამივე ვმეგობრობდით,
შენც იცი ეს,
მან - იცოდა.

"მე", მე ვარ,
"შენ", შენ ხარ,
ის აღარ არის, მოკვდა.

მე ზმნა ვაუღლე,
შენ შეუღლებული ხარ,
ის დარჩა უღელქვეშ.

(ამ სამიდან მე და შენ ვცოცხლობთ).