იყო

იყო ღალატი, იყო იუდა,
იყო გოლგოთა მძიმე ტრამალი,
ცოდვის თვლას ვერვინ აუდიოდა,
ხეზე მიბმული ჰყავდათ მართალი.

იყო სისხვლისღვრა, ხელის დაბანა
- პილატესაგან...
მერე კი, ჯვარცმა.
ღმერთი გაბორკეს, ღმერთის შვილებმა,
უღმერთო ხალხმა ღმერთს ასე ასცდა.

მერე კი, ღამით სწუხდა პილატეც,
იუდამ საერთოდ ვერ გაიხარა
და ალალ-მართალ სარკის წინაშე
ორიგინალმა თავი დახარა.