მამა

მის ნაბიჯს კვალად, დაჰყვება მარად:
მადლი, სიკეთე, სითბო ულევი
მის კეთილ სახეს, მომწვანო თვალებს
ცის ნათელი მზე მარად უცქერის

მისი ხმა ნაზი, ხანდახან მკაცრი
სულში წვეთებად ჩაგეღვებნთება,
ფიქრებით დაღლილს, ათასი დარდით
ოქროს თმა მაინც არ უთეთრდება