სიზმრისეული სამდურავი ღმერთს

#ლექსები

ნინო დარბაისელი

სიზმრეული სამდურავი ღმერთს

(“ჩემი კლდე და ბურჯი ხარ; შენი სახელის გულისათვის გზა მიჩვენე და გამიძეხი”.(ფსალმ.30:4)

(შექსპირული სონეტი)

სამოთხისკენ - გზები - ჯოჯოხეთურია,
ჯოჯოხეთში?! - მიდის ტრასა მთლად ტკიცინა,
- ასე ამბობს, ვისაც მერე მხნედ უვლია,
ამ სოფლად კი გულით ვერც რომ გაიცინა.

მე?! - არ ვიცი, მართლა, სად სჯობს სიარული,
გზათა სიადვილე თუ სიძნელე სვლისა,
ვინ მიფრინავს და ვინ - კვნესის დაისრული,
ტალახს გატოპავს და ტანსაც გაისვრისა.

პასუხს ვეძებ, ღმერთო, რად მოაწყვე ასე
ეს სამყარო მთელი, დავაშავეთ რამე?
პასუხს რად გვთხოვ ძველზე, სხვაზე, აწ - ევაზე,
ან კაენის რად ვზღოთ შენთან სითამამე?

რა მძიმეა სული, ხორცით როცა ვკვდებით!
სჯობს, არ გვქონდეს კლდეო, რად გელოდოთ კდემით!