ხსოვნა პირველი სიყვარულისა

ნინო დარბაისელი


ხსოვნა პირველი სიყვარულისა

მას უყვარდა ბალახის ღერის მინდვრად არჩევა…
(ამ ლექსს გასართობად ვწერ,
სხვა ლექსებში არც შევა).

მოწყვეტილი იმ ღერის კბილებშუა მოქცევა,
და ღიღინი სიმღერის - ჩემთვის საამო ქცევა.

როგორ ლაპარაკობდა?! - უცნაური ყოვნებით.
შევცქეროდი პირღია, ვგრძნობდი, რა მიყო ვნებით?

სხვა რამ დადებითები? კიდევ რამ მომაწონა?
თმა იმისი ხუჭუჭი? იმისი ზომა-წონა?

სიყვარული - პირველი, გრძნობის მალამოა…. ტანს?
დაწყებული ზაფხულში, სექტემბრამდე მოატანს…

თუ სროლაში მარდი ხარ, შორს მიფრინავს ძლიერ ქვა.
რაც მახსოვდა, გითხარი…აღარ მახსოვს, რა ერქვა!