შენში ელვარებს

შენში ელვარებს წარსულის ბზარი,
ზამთარში - სუსხი, ზაფხულში - სითბო,
ღამის ცამ ღრუბლების გახდა დაიწყო,
თოვლს დააბარა დაგვადნეს სიტკბო.
შენში ელვარებს წარსულის ბზარი,
ვცდილობ გავწმინდო შენი მინები,
თეთრი გზა გვაშორებს ჩვენ ერთმანეთს,
როცა შენ მე წყალივით მჭირდები.
“არ მოიღრუბლო”- მირჩია სარკემ
და ძირს დაეცა წვიმის წვეთები,
ჩემი თვალები მდელოს ემსგავსა,
შენთან მოსასვლელ ბრძოლას ვნებდები.
ნ.ლ