მე ვარ გილგამეში !

მე ვარ გილგამეში!
ქვესკნელში  დამარხული,
ადამიანებში განსწავლული,
არასდროს არავისთან დაკარგული.

ხეტიალს აყოლილი,
ჩემი თავის უფალი.

ღვთიური სასჯელი,
ეშმაკის  გამტეხი,
ლექსების დამქცევი.

თუ   მზე იქნება ,
წვიმა არდამჭირდება,
ქოლგები მოწყენილობით
მიკვდება .

პირამიდები თოვლისგან ინგრევა,
ტუჩები მისკდება,
გრძნობები  კლონებად იქცევა.

წუთი ხარ,
ბაღიდან ედემი,
არმიყვარს ვაშლები,
უზრდელი ბავშვები.

მოლაპრაკე ლეში!
მტკივნეულია  დანა
ჩემს უბეში.

ამინდი გაგიჟდა,
ამემღვრა თვალები,
სიბრმავეს ჯობია ვალები...