დასრულების პატივისცემა

არ დაიჭირო წასული ქარი,
არ დააბრუნო ჩასული მზე,
რაც თავის გზას უნდა წასულიყო,
გაუშვი მშვიდად - მადლობის ხმით.

არ უნდა ებრძოლო მდინარეს,
თუ ზღვაში უნდა ჩავიდეს,
არ უნდა დააბრუნო ქარი,
თუ სხვა გზისკენ მიდის იგი.

ყვავილსაც აქვს თავისი დილა,
და თავისი დაჭკნობის ჟამი,
მაგრამ მისი სილამაზე
არ ქრება ბოლო ფურცლის შემდეგ.

ადამიანიც ასეა, მეგობარო,
ყველაფერი არ რჩება ჩვენთან,
როგორც კერაზე დარჩენილი
ბოლო ნაკვერჩხალი ღამეში,

ასე რჩება ნამდვილი -
რაც ერთხელ გქონდა გულში.
და როცა უკან გაიხედავ,
ძველ გზას ჩუმად შეხედავ,
არ ინანო, რომ წავიდა...

მადლობა უთხარი დროს -
რომ ოდესღაც შენთან იყო.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026 წ.