შიგთავსზე გადასვლა
poetry.ge ჟურნალი, რომელიც კითხვისას იზრდება
ჩანაწერი Laravel

ჩემო თეთრო თოლია

ჩემო თეთრო თოლია,
ეს ცხოვრება თოვლია,
დნება როგორც ფიფქები,
განა მუდამ ვიქნებით...
ჩემო თბილო თოლია,
ეს სამყაროც თოვლია.
ვარსკვლავებიც ქრებიან,
უჩინარნი ხდებიან...
ბოლოს დროც კი ჩერდება,
ტალღები რომ ბერდება.
სანამ დროა, იხარე,
ნათელს გადაიხარე...
ჩემო უცხო თოლიავ,
ეს სამყაროც თოვლია,
ქრება, დნება ფიქრები,
როცა აღარ ვიქნებით...

-მერ'ფი-
Laravel

კომენტარი

0
კომენტარის დასამატებლად გაიარეთ ავტორიზაცია. ავტორიზაცია →