ამოუცნობელი სამყარო

მენატრება შენი სახე
ამ დილითაც სიზმრად გნახე
ისევ მათბობს შენი ფერი
არ მამშვიდებს არაფერი
აღარ მშველის ლექსის წერა
ზურგით მიდგას ბედისწერა
დამავიწყდა უკვე ლოცვა
მახსოვს მხოლოდ შენი კოცნა
თავში დამსდევს ერთი აზრი
ვერ გავუგე შინაარსი
ვერ დავხატე გრძნობის ფერი
ყალბი გახდა ყველაფერი
ვერ ვუყურებ მწვანე ჭადრებს
ვეღარ ვხედავ მე შენს თვალებს
არ მიპყრობდა ფერი ვარდის
მაშინ როცა გვერდით მყავდი
დამეკარგა გრძნობა, სმენა
აღარც ჩიტის მესმის სტვენა
დამრჩა მხოლოდ დარდი, წყენა
ერთადერთი ჩემი რწმენა