დილით

დილით ჩემს სარკმელთან უშენოდ მოდის მზე
სიზმრები კვლავ მღლიან აპრილის .
რამდენი რამ მინდა მოგიყვე ლოდინზე
.მო ცრემლი მომწმინდე .ავტირდი.,
. ტყემლებზე ყვავილის კაბები ჩაუცვამთ,
არც ცოცხლად ყოფნაა მარტივი,
მე ძაძებს ვატარებ ,ტკივილის სალბუნად
დამდეს უშენობის პატივი.
რად წახველ დროებმა ამინდი არია ,
მიჭირს და ისევე მჭირდები .
.იცი უშენობა მუდმივი მგზავრია
ჩემი და თანდათან მტკივდები.
მტკივდები დღეებმა აპრილი დაღალეს ,
უშენოდ ზაფხული რა მოსატანია .
და ალბათ თავსაც კი მოვიკლავ ამღამეს
.მიყვარხარ !მიყვარხარ !მიყვარხარ ძალიან.ჯაფარა