მე კი ვტოვებდი

მე კი ვტოვებდი წყეულ ამ სხეულს
ვუახლოვდებოდი გრძნობას და განცდებს ,
მე კი ვტოვებდი ამ წყეულ ეგოს
და თანახმა ვარ იმ განაჩენზე რაც უნდა მერგოს
ეს ის სიოა ჩრდილოეთიდან რომ უბერავდა უწინ ,
და ნოემბერია , გაყვითლდა ვარდების ყუნწიც,
იგრძნობა ქვითინი ცისა და მიწის ,
ჩემშიც კი ტოვებს კვალს
უიარაღო ფიცი,
მოსაღამოვდა , ზარბაზნებს ვტენი,
და ღამე მთვარეს ყველა სიტყვას მიზანში ვესვრი,
ხეტიალობას მოუკლავს კაცი,?
არა მგონია ეს იყოს ავი,
სანაპიროზე სიყვარული რომ მტოვებდა მაშინ,
მაშინ არ იყო ვაება წამის ,
და არც წუხილი სავსე ამ დარდით
მაშინ დაჰქროდნენ ქარები ფიცხი,
და სიყვარულის ვარდები ჰყვაოდა იცი