ზამთრისპირი

დილაა. ცივა.
პატარა ჩიტი ზის ღობეზე.
სკვინჩა.
უყურებ. ჩუმად ხარ.
ღიმილი გიჩანს.
სათქმელად არც ღირს,
ცხადია რომ - რაღაც დამთავრდა.
საკვირველია:
შენს შემოხედვას
აღარ ვპასუხობ გულისფეთებით.
რა უცნაურად იცი ხოლმე,
თავის დახრა და...
ჩემს აუხდენელ ოცნებებში
შემოხეტება.