სევდა

სევდა დამეჩვია, როგორც შენზე ფიქრი, ივნისს სული უწუხს, მზეც კი დნება ცაზე,
ქვეყნად არაფერი არ არს უფრო მძიმე, ასე საკუთარი თავის დაკარგვაზე.
- წამიყვანს ხოლმე ფიქრები მძიმე, ქაოსში ვტოვებ სუნთქვას და სიკვდილს,
მე სიმარტოვე კი არ მაშინებს, უშენოდ ყოფნაა ასე რომ მიმძიმს...

ლიზი გიორგაძე