ღიმილის სევდა

რა დროა, ვეკითხები ათინათებს,
მთის წვერს რო სიწითლე გაურია..
ისე უღიმღამოდ ჩამოთენდა,
ჩიტსაც კი ხმა არ გაუღია!
ქუჩაა - უსასრულო ავტოების,
მტვრიანი, ნერვიული ხმაურია.
ვის შერჩა გამოხედვა გონიერი
იქ სადაც აურზაურია.
შეხვდები: სახე - ,,ტრაურია“,
მოკითხვა - ათი შაურია,
ღიმილი დანაშაულია!